Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/10880 E. 2013/18702 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 7.831,56 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Davacı vekili tarafından davaya dayanak gösterilen İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2009 tarih ve 2008/195 esas, 2009/257 sayılı kararının sanık müdafiinin (davacı vekilinin) yüzüne karşı verildikten sonra dava dışı sanık ve Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.12.2010 tarih ve 2010/13892 esas, 2010/12883 karar sayılı ilamı ile sanık (davacı ) yönünden aynı tarihte kesinleştirildiği, dosyada kesinleşen kararın davacıya tebliğ edildiğine ilişkin bir bilginin bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir'' şeklindeki düzenleme nedeniyle beraat kararının kesinleşmesi yeterli olmayıp, hükmün kesinleştiğini belirten meşruhatla birlikte bizzat sanığa bildirilmesi gerekli olup, dosya içeriğinden bu yönde yapılmış bir tebliğin bulunup bulunmadığı anlaşılamamakta ise de, tazminat istemine dayanak kararda 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince tazminat isteme hakkının hatırlatılmamış olması nedeniyle, davacının vekili aracılığı ile 08/08/2011 tarihinde dava dilekçesi vererek beraat kararının kesinleşme tarihinden itibaren yasal bir yıllık hak düşürücü sürede dava açtığının anlaşılması ve dosyaya eklenen Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.12.2010 tarih ve 2010/13892 esas, 2010/12883 karar sayılı onama ilamına göre, davacı (sanık) yönünden hükme dayanak beraat hükmünün kesinleşme tarihinin 17.12.2010 olarak esas alınmış olmasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede bozma öneren (1) ve (2) nolu görüşlere iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı ve davacı vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Dairemizce benimsenen görüşe göre; asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında hesaplamada hafta sonu, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması, 2-Davacının tazminat isteminin dayanağı olan beraat hükmünün verildiği ceza dava dosyasında kendisini vekille temsil ettirdiğinin anlaşılması karşısında, beraat kararının verildiği tarihte geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre ''1.250'' TL olan maktu vekalet ücretinin de talep nedeniyle maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik maddi tazminata hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında maddi tazminat miktarının ''9.312,35'' 'TL'ye yükseltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.