Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/9211 E. 2012/26452 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm :1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan: Beraat 2- Taksirle öldürme suçu yönünden; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine; taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Vekilleri vasıtasıyla katılma isteminde bulunmalarına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeden katılan olarak zabıtlara yazılan şikayetçilerin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, ...'ın ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçilerin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiğine, asli kusulu olduğuna ve ceza miktarına ilişkin tüm; sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna ve ertelemeye ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Ölen ...'ın geçirdiği trafik kazası sonucu 13.06.2006 tarihinde yaralandığı, tedavi gördüğü sırada 10.05.2008 tarihinde öldüğü, otopsi ve ölü muayene işlemi yapılmadan yakınları tarafından gömüldüğü anlaşılmakla, dosyanın kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, trafik kazası sonucu yaralanması ile ölüm arasında illiyet bağı olup olmadığına ilişkin olarak rapor alınması gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı olduğundan, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.