Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/8875 E. 2013/2328 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2,b, 62,52/2-4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda, mağdurun kullandığı motosikletin sanığın kullandığı aracın önünde tespiti ve çarpma noktasına göre de mağdurun beyanına itibar edilmesi gerektiği belirtilerek sanığın geri geri giderken mağdurun kullandığı motosiklete çarptığı bu nedenle tam kusurlu olduğunun belirlenmesi, sanığın kolluk beyanında “Dumlupınar Bulvarı üzerinde seyrederken arkadan gelen motosikletin kullandığı aracına çarptığını” Mahkemede ise “ yol içinde durduğu sırada olayın olduğunu “ beyan etmesi karşısında kusur oranı açısından doğan tereddüdün giderilmesi açısından bir kez de Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi, Karayolları Genel Müdürlüğü uzmanları veya Teknik Üniversitelerin konuyla ilgili bölümlerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken 13.02. 2009 tarihli ve sanığın kusurlu olmadığı görüşüne yerveren bilirkişi raporuna dayanıldığı belirtilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.