Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/8442 E. 2013/2891 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay gecesi sevk ve idaresindeki arabası ile bölünmemiş, iki yönlü ve aydınlatmanın yeterli olduğu caddede seyreden sanığın, kendi şeridinde başlayan ve karşı yönün şeridine doğru 20 metre devam eden fren izine rağmen karşı yönden gelen katılan sürücü ...'in aracına şerit ihlali yaparak çarptığı ve katılanların yaralanmasına neden olduğu; katılan sürücü ...'in alkolün etkisi ile sanığın şeridine girmiş halde seyrettiği, bunu fark eden sanığın da sola kırmasına rağmen katılan sürücü ...'in de kendi şeridine girmesi neticesinde kazanın olduğuna dair sanık iddialarının doğru olması halinde dahi, sanığın hızını meskun mahal şartlarına göre ayarlamaması, kendi şeridinde kalmaya özen göstermemesi ve en sağa yanaşarak fren tedbirine başvurmaması nedenleri ile her halukarda kusurlu sayılacağı anlaşıldığından, yeniden bilirkişi raporu alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiğine yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.