Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/4423 E. 2012/25197 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 53/1-2-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik soruşturma ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; Alkolsüz olmasına rağmen mahkemece kararın gerekçe kısmında sanığın aldığı alkolün etkisi ile kaza yaptığının belirtilmesi ve taksirli suçtan mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden diğer gerekçeler dosya kapsamına uygun ve yeterli olduğundan hükmün gerekçesinden "Sanığın alkollü olduğuna" ilişkin ibarelerin ve hükümdeki “Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Yasanın 53/1-2-3 maddelerindeki haklardan hapis cezası infaz edilinceye kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi gereğince sanığın velayet vesayet ve kayyımlık haklarından yoksun bırakılma cezasının sanığın koşullu salıverilmesi halinde koşullu salıverme tarihinden itibaren kaldırılmasına” kısmının çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.