Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/33761 E. 2013/19645 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62, 53/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; Katılan ...’in inşaat ustası olarak çalıştığı inşaat alanına sevk ve idaresindeki beton pompa aracı ile gidip, 47 m uzunluğundaki pompayı uzaktan kumanda yardımı ile kumanda ederek, beton dökmekte olan sanığın, beton pompasını inşaat alanının 4-5 m üzerinden geçmekte olan yüksek gerilim hattına değdirmesi sonucu, o sırada pompa ucunu tutarak beton dökmekte olan katılan ile beton pompa aracına idaresindeki mikser ile beton harcı vermekte olan mağdur ...’nın elektrik akımına kapılarak hayati tehlike oluşturacak derecede yaralanmalarına neden olduğu olayda tanık ...’ın soruşturma sırasında alınan ifadesinde “…beton dökmek için gittik, iki inşaat ustası yardımı ile betonu dökmeye başladılar, biz araçları buraya kurarken yüksek gerilim hattını gördük ve tehlikeli olabileceğini değerlendirdik, ... inşaat ustalarından birini yüksek gerilim var diyerek uyardı, ustalardan şişman olanı -daha önce beton döküldü, bir şey olmaz, dökelim- dedi, biz de karışmadık, herhangi bir kaza olabileceğini biliyorduk, ama ustalar bir şey olmaz diyince aldırmadık, ... tehlikeli olduğunu bildiği halde aracı kurdu ama isteseydi kurmayabilirdi,” şeklindeki beyanı ve sanığın benzer şekildeki savunması nazara alındığında; sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, dolayısıyla da sanığın kendisinden şikayetçi olmayan ve nitelikli şekilde yaralandığı görülen mağdurun yaralanmasından da sorumlu bulunduğu gözetilerek, TCK'nın 89/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken eylem nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla hüküm tesisi, Kabule göre de; Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.