Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/31364 E. 2013/16254 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2012/31364
Karar No
2013/16254
Karar Tarihi

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Öldürme, Suç üstlenme Hüküm :Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; Beraat Taksirle öldürme suçundan sanık ...'un mahkûmiyetine; suç üstlenme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un beraatlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A.) Katılanlar vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında suç üstlenme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanıklara yüklenen suç üstlenme suçu Adliyeye karşı işlenen suç olduğundan ve katılanların bu suçtan açılan davaya katılması mümkün bulunmadığından usulsüz verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup hükmü temyiz hak ve yetkisi vermeyeceğinden katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak REDDİNE, B.) Mahalli Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında suç üstlenme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Oluşa ve dosya içeriğine göre; yönetimindeki kamyonetle tam kusurlu eylemiyle trafik kazası sonucu bir kişinin ölümüne sebebiyet veren alkollü sanık ... tarafından, kazayı yapanın kendisi olduğunu söylemesi için ikna edilen dayısı sanık ...'un, olay mahalline gelen trafik polislerine kazaya karışan aracın sürücüsünün kendisi olduğunu beyan etmesi şeklinde gelişen eyleminde, trafik polislerinin olay yerinde yaptıkları basit araştırma sonucu aracı kullanan kişiyi tespit edip, trafik kazası tespit tutanağını da sanık ... hakkında düzenlemeleri karşısında, atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı dosya kapsamındaki delillerle sabit olduğundan; hükmün gerekçesinde sanığın suç kastının bulunmadığı kabul edilmesine karşın hükümde sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmediği gerekçe gösterilerek beraate hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 8. bendinden “üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeni ile CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince takdiren” ibaresinin çıkarılarak yerine, “suç kastının bulunmaması sebebiyle unsurları itibariyle oluşmayan suçtan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, C.) Sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza uygulamasına, hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sair nedenlere; katılanlar vekilinin, sanı hakkında üst sınırdan ceza tayini gerektiğine, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1.) Olay günü yanında arkadaşları S... ve ...de bulunduğu gece saat 01:00 sularında açık havada, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 10 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, hafif eğimli ve hafif virajlı yolda idaresindeki kamyonetle seyir halinde olan 126 promil alkollü sanığın, olay yeri viraj çıkışında direksiyon hakimiyetini kaybedip önce sağ kaldırıma çarptıktan sonra sola yönelip orta refüjü aşarak karşı yol bölümüne geçip bu yoldan gelmekte olan sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobile tam kusurlu olarak çarpması şeklinde gelişen ve bir kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda; bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu nazara alınmadan 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, 2.) Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin ile sanığın tutuklandığı tarihin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2 (c, d) maddesine aykırı davranılması, 3.) Sanığın sürücü belgesinin suç tarihinde geçerli olup olmadığının araştırılarak, onaylı örneği dosyaya getirtilmeden yazılı şekilde geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/31364, K. 2013/16254, T. 13.06.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2012-31364-e-2013-16254-k-f0704ecfdc0c