Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/28647 E. 2013/23591 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal Hüküm : Beraat Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, Dosya kapsamına göre; aralarında duygusal boyutta arkadaşlık ilişkisi bulunan ve bir süredir fiilen birlikte yaşamakta olan sanık ve katılan arasında geçimsizlik başlaması ve tarafların birbirlerine yönelik çeşitli ithamlarda bulunmaları üzerine, sanığın, cep telefonunun ses kaydetme fonksiyonunu kullanarak, katılanla yaptıkları konuşmaları gizlice kaydettiği; ayrıca, bürosuna daha önce yerleştirdiği ve katılan tarafından da fark edilen kamerayla, katılanla yüz yüze gerçekleştirdikleri görüşmenin çekimini yaptığı, daha sonra, kendisi hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit; katılan hakkında da hakaret ve mala zarar verme suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan davanın yargılaması sırasında, elde ettiği kayıtlardan oluşturduğu CD'yi, iddia ve savunmalarına ispat olarak mahkemeye verdiği olayda; Tarafı olduğu haberleşme ve konuşma içeriklerinin yer aldığı ses ve görüntü kaydını, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, katılanın kendisine yönelik hakaret ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddiasını ispatlama ve kaybolma olasılığı bulunan delillerin muhafazasını sağlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinin kabul edilemeyeceği gözetilerek, yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerekirken, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de: Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilk paragrafının, “Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine,” şeklinde düzeltilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.