Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/28101 E. 2013/22491 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2 (b-e), 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın olayda tamamen kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Olay günü gündüzleyin kullandığı araçla, yaya geçidi üzerinde yolun sağından soluna doğru geçmekte olan yaya ...'a çarpmak suretiyle tali kusurlu olarak yaralanmasına neden olan sanığın, adli sicil kaydının bulunmadığı ve yargılama aşamasında mağdurun zararını ödediğini ileri sürdüğü, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu... Noterliğinin 14.Ekim.2009 tarihli, 011450 yevmiye numaralı ibraname fotokopisi ile haricen düzenlenen tarihsiz ibraname aslına göre, katılan ...'un "... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/286 esas sayılı dava dosyasına konu 28 K 0719 plakalı ... sahibi ...'ın 22.04.2009 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde yaralanmam nedeniyle ... tarafından tüm hastahane giderleri, medikal malzeme giderleri ve ... giderleri ile nakdi ve insani yardımlara ilaveten 2.000 TL elden nakten aldığımı, bu nedenle ...'dan maddi ve manevi hiç bir hak ve alacağımın kalmadığını, ...'ı kayıtsız ve şartsız gayrıkabili ibra ederim" şeklindeki bildirimi dikkate alınarak; ödenen miktar itibariyla katılanın maddi ve manevi zararının hükümden önce karşılandığının kabulünde ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde zorunluluk bulunması, 2) Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.