Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/26987 E. 2013/25225 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK'nın 179/3. maddesi sevki ile 179/2, 62, 53/1-a,b,c,d,e 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan ölçümde 4.00 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, olay günü idaresindeki motorsiklet ile aynı istikamette seyir halinde olan traktöre arkadan çarptığı olayda, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme yapıldığına ,cezanın alt sınırdan verilmesi gerektiğine, hapis cezasının para cezasına çevrilmesi gerektiğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanığın adli sicil kaydındaki Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.07.2004 tarih ve 2003/416 esas -2004/189 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/11/2007 tarih ve 2007/122 esas, 2007/280 sayılı kararıyla hükmedilen adli para cezasının miktarı itibariyle 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesine göre kesin olan hükmün tekerrüre esas alınması, 2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, koşullu salıverilen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının altıncı paragrafının “sanığın 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, c ve e bentlerinde belirtilen haklarından, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri hariç olmak üzere, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi, hüküm fıkrasının sekizinci paragrafındaki "Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.11.2007 Tarih 2007/122 E. 2007/280 K. sayılı kararının kesinleşme tarihi 19.11.2007 olduğundan,cezanın infaz tarihi 14.11.2008 olduğundan, cezanın kesinleşme tarihinden itibaren 3 yıllık süre dolmadan yeniden aynı türden suç işlediğinden "ibaresi hükümden çıkartılarak "Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.07.2004 tarih ve 2003/416 esas -2004/189 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak" ibaresinin eklenerek hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.