Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/25758 E. 2013/15524 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/25758
- Karar No
- 2013/15524
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 53/6, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre, sanığın meskun mahal, asfalt, gece, aydınlatma mevcut, dört yönlü kontrollü kavşağa kırmızı ışık ihlali yaparak girmesi ve kavşak içinde nizami olarak seyir halinde olan motosikletli ile çarpışması sonucu bir kişinin vücudunda hayat fonksiyonlarını 6. derecede etkileyecek kırık, diğerinin ise vücudunda hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında asgari hadden ceza tayini ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Kollukta her iki mağdurun uzlaşmak istemediği, dolayısıyla mahkemece uzlaştırma yükümlülüğünün bulunmadığı, ayrıca birden fazla kişinin mağdur olduğu suçta tüm mağdurların uzlaşması gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak olunmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.