Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/25270 E. 2013/18746 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Saat 23:15 itibariyle 62 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın saat 22:45 sıralarında durumundan şüphelenen polis aracının dur ikazına rağmen aracı ile süratle ve trafiği tehlikeye sokacak biçimde kaçtığının, defalarca ikaz edilmesine rağmen can ve mal güvenliğini tehlikeye sokacak biçimde kaçmaya devam ettiğinin ve ancak diğer bir polis aracı tarafından önüne geçilmek suretiyle durdurulduğunun belirtilmesine göre; sanığın alkollü olması sebebiyle güvenli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyeceğini gösterir dışa yansıyan davranışlarının tespit edilmiş olması sebebiyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan ve Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17.4.2001 gün ve 2000/313 E 2001/87 karar sayılı ilamı ile aldığı, bihakkın tahliye tarihinin 22.10.2005 olduğu bildirilen 8 yıl 4 ay hapis cezasının, uyarlama yargılaması sonucu 22.06.2005 tarihinde 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi nedeniyle, tekerrür süresinin TCK’nın 58/2-b maddesi gereğince 3 yıl olduğunun, ceza evine giriş tarihine göre yeniden hesaplanması gereken bihakkın tahliye tarihinden itibaren de 3 yıllık sürenin suç tarihinden önce dolmuş bulunduğunun gözetilmeyerek sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının tekerrür Uygulaması ilhe ilgili (4.) bendinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.