Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/23727 E. 2013/16362 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 53/6, 51/1-3-6-7. maddeleri gereğince mahkmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 19.10.2007 yerine 19.10.2008 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak görülmüş ve bozma nedeni yapılmamıştır. Mahkemece sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması sırasında, sanığın, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği kanaatinin oluştuğunun gerekçe gösterilmesine rağmen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önüne alınarak yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaate varılmadığı gerekçe gösterilmiş ise de;dosya içeriğine göre uzlaşmanın sağlanamadığı ve katılanların zararlarının giderilmediği ve bu suretle hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre; katılan ...'ın sevk ve idaresindeki motosiklet ile 4 yönlü ışıklı kavşaktan karşıya geçmek istediği sırada, motosikletinin sol yanı ile, kavşakta solundan gelen sanığın kamyonetinin ön sağı ile orta ayırıcıya 7 metre mesafede çarpışmaları, şeklinde meydana gelen olayda; her iki taraf da kendilerinin yeşil ışıkta geçtiklerini beyan etmiş iseler de, tanık ...'ın, katılan ...'ın ışıkta durmakta iken, yanında duran otobüs ile aynı anda hareket ettikleri, ancak otobüsün, sanığın kamyonetinin hızla geldiğini görünce durduğu, katılanın ise görüşü otobüs tarafından kapatıldığından ışığı ve hızla gelen sanığın kamyonunu görmeyerek ve durmayarak devam ettiği, bu şekilde kavşağa hızla giren sanığın aracı ile çarpıştıkları, sanığın çarpma akabinde 100 mt ileride durabildiğine ilişkin beyanları karşısında; sanığın çarpma noktasından 45 metre ileride durabilmesi hususu da göz önüne alındığında, sanığın kavşağa yaklaşırken yeşil ışığın kırmızıya dönüşmesine rağmen hızla yoluna devam ederek kavşakta kırmızıda geçmek suretiyle kazaya sebebiyet verdiği ve atılı suçu bilinçli taksirle işlediği, tayin olunan cezasında bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; bu oluşa göre tam kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin yaşamını tehlikeye sokacak, bir kişinin de orta derecede etkili kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 14.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.