Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/13039 E. 2013/1496 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 52/2, 51/1-3, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 2863 sayılı Kanunun 65-b maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 14.07.2004 tarihli 5226 sayılı Kanunun 14. maddesi ile değişik halinde “iki yıldan beş yıla kadar ağır hapis ve beşmilyar liradan onmilyar liraya kadar adli para cezasına”, karar tarihinde yürürlükte bulunan 23.01.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 408. maddesi ile değişik halinde ise “iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasına” hükmolunabileceğinin belirlenmesi karşısında, her iki durumda da hapis cezası sürelerinin aynı olduğu, ancak 23.01.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 408. maddesi ile değişiklik öngören madde uyarınca sanık hakkında alt sınır olan 5 gün adli para cezası tayin edilebileceği ve bu durumun sanığın lehine olduğu anlaşıldığından tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak olunmamıştır. Sanığın, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 05.11.1999 tarihli doğal (tabii) sitler, koruma ve kullanma koşullarını düzenleyen 659 sayılı kararında açıkça yasaklanan “toprak, cüruf, çöp, sanayi atığı ve benzeri malzemelerin dökülmemesine” ilişkin ilke kararına rağmen, hakkında beraat kararı verilen ...'nun talimatıyla İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulunun 15.11.1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile I nolu doğal sit alanı olarak tescil edilen 570 metrekare alanlı araziye izin almaksızın hafriyat dökmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilirkişi raporlarının soyut nitelikte olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü bendinin “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.