Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/1261 E. 2012/21041 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet, Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince bir haftalık süre içinde temyiz kanun yoluna başvurabileceği, 20.01.2009 tarihinde tebliğ olunan hükme karşı 28.01.2009 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, Sanığın temyiz istemine gelince; Sanığın tam kusurla neden olduğu kaza sonucu katılanın yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda hayat foksiyonlarına 2. derecede etki eden kırık oluşacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadden temel ceza tayin edilerek sanık hakkında az ceza tayini ile katılanın kendisini vekille temsil ettirmesine rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.