Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2025/2706 E. 2025/3871 K. – Menfi Tespit

Konu: Menfi Tespit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/2706
Karar No
2025/3871
Karar Tarihi
Konu
Menfi Tespit

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/84 Esas, 2025/360 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2021/840 E., 2024/158 K. Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 12.12.2024 tarihli tarihli ek karar ile harç ve masraf yatırılmadığından davalı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, harç ve masraf yatırılmadığından davalı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair İlk Derece Mahkemesi ek kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.03.2025 tarihli karara ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344. maddesinin birinci fıkrası; “İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir. İlk Derece Mahkemesi, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine harç ve giderlerin yatırılmaması sebebiyle davalı vekiline eksikliğin giderilmesi için usulüne uygun olarak hazırlanan muhtırayı 03.12.2024 tarihinde tebliğ etmiş, yasal sürede harç ve giderlerin yatırılmaması üzerine İlk Derece Mahkemesince 12.12.2024 tarihli ek karar ile “davacı vekiline 26.11.2024 tarihinde muhtıra çıkartıldığı, davalı vekilinin 09.12.2024 tarihli dilekçesi ile iş bu muhtıraya karşı adli yardım talepli dilekçe sunmuş ise de davacı vekilinin adli yardım talebinin daha önce İstinaf Mahkemesince değerlendirildiği, kesin olarak karar verildiği gibi harcın tamamlanması yönünden çıkartılan muhtırada belirtilen eksik harçların 1 haftalık sürede tamamlanmadığı” gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu ek karar davalı vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2025/2706, K. 2025/3871, T. 02.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2025-2706-e-2025-3871-k-fe2fe6059b2e