Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2025/2223 E. 2025/7053 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/2223
Karar No
2025/7053
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/85 Esas, 2025/177 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2020/410 E., 2021/301 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında son bulan ticari ilişki sebebiyle müvekkilinin 46.131,00 USD bakiye alacağının kaldığını ileri sürerek şimdilik 5.000,00 USD’nin 15.02.2013 son fatura tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 5.000,00 USD alacağın dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, alacak istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-b hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını tutarak 5.000,00 USD (dava tarihindeki değeri 18.165,50 TL) alacağının tahsilini talep etmiş, dava dilekçesinde ayrıca toplam alacağının 46.131,00 USD (dava tarihindeki değeri 167.598,00 TL) olduğunu bildirmiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile 5.000,00 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalının temyiz ettiği kabul edilen meblağ Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi 2025 yılı itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2025/2223, K. 2025/7053, T. 26.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2025-2223-e-2025-7053-k-d6cf45a07fcf