Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/792 E. 2024/9197 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1522 Esas, 2023/1521 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/301 E., 2021/217 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının temellerinin 1939 yılında atıldığını, ana faaliyet alanlarının bilgi işlem, baskı sistemleri ve sayısal görüntüleme donanımlarının üretimi ve bunların dünya çapındaki pazarlama ve satışı faaliyetleri olduğunu, dava konusu “...” ibareli markanın 07, 09, 35 ve 42.sınıflarda yer alan emtialarda Türkiye’de tescili için yaptıkları 2019/42073 sayılı marka başvurusunun, davalı ... tarafından re’sen 2011/98914 sayılı tescilli marka mesnet gösterilerek 07.sınıfta yer alan birtakım emtialar için kısmen reddedildiğini, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında aranan benzerlik boyutunun markaların daha ilk bakışta birbirinden ayrılmasına imkan vermeyecek derecede yakın bir benzerlik olduğunu, somut olayda karşılaştırılan işaretler arasında farklılıklar bulunduğunu, dava konusu edilen markanın davacının tanınmış logosunu ihtiva ettiğini, söz konusu logoda siyah bir daire içerisinde “h” ve “p” harflerinin beyaz renkli ve küçük karakterlerde yazılmış olduğunu, bu harflerin logoda doğrudan davacıya işaret eden ve tamamen onun tarafından yaratılmış özgün bir stilize biçimde yazılmış olduğunu, “...” markasının davacı adına TÜRKPATENT nezdinde çok sayıda tescilinin bulunduğunu, “...” markasının tanınmışlığının TÜRKPATENT tarafından da T/02524 sayı ile sicile tescilli olduğunu, davacının markasının kısmen reddedildiği emtialar açısından kısmi redde mesnet markanın kapsamına giren emtiaların da birebir aynı olmadığını, keza davacının markasının kapsamından çıkartılan “üç boyutlu (3D) yazıcılar, tekstil endüstrisi için makineler”emtialarının kısmi redde mesnet markanın kapsamında yer almadığını, kısmı redde mesnet markanın sadece taşıtlara yönelik hava filtreleri üzerinde kullanıldığını, kısmi redde gerekçe markanın sahibi açısından korunması gereken bir kamu yararının bulunmadığını ileri sürerek, TÜRKPATENT YİDK’nin 26.06.2020 tarihli ve 2020-M-4942 sayılı kararının iptalini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, davacının başvuru markasının "...+şekil" şeklinde, mesnet markanın ise "..." görselini içermesi karşısında esasen yüksek derecede benzerlik oluşmakla beraber bu benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak değerlendirilmemesi gerektiği, başvuru markasında belirgin olarak yer alan şekil unsurunun mesnet markada yer almadığı, bu açıdan başvuru ve redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunun söylenemeyeceği, mesnet markanın SMK 5/1-ç maddesine göre mutlak ret sebebi oluşturmayacağı, aksi yönde verilen YİDK kararının hatalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 25.11.2020 tarih, 2020/1019-5419 E., K. sayılı ilamının da bu yönde bulunduğu, buna göre "...+şekil" ibareli dava konusu başvuru ile redde mesnet "..." ibareli marka arasında bu anlamda bir benzerliğin bulunmadığı, başvurunun tertip tarzı ve yer verilen baskın şekil unsuru ile anılan madde anlamında dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararı iptali istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesi. 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.