Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/1329 E. 2023/1313 K. – Markaya Tecavüz

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1698 Esas, 2022/1543 Karar DAVA TARİHİ : 30.09.2019 İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/109 E., 2020/191 K. Taraflar arasındaki markaya tecavüzün durdurulması, meni ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dava; markaya tecavüzün durdurulması, men'i ve tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece markaya tecavüzün önlenmesine ve durdurulmasına, 6.800,00 TL maddi tazminata ve 10.200,00 TL manevi tazminat isteminin ise kısmen kabul edilerek 4.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir. Davacı vekili temyize, kısmen kabul edilen manevi tazminat miktarı yönünden gelmektedir. Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 6.200,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.