Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2021/5856 E. 2022/7667 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.12.2020 tarih ve 2020/465 E. - 2020/664 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin taraflar arasında akdedilen "hisse ve işletme devri ön protokolü" gereğince davalılara 75.000,00 USD kapora ödediğini ancak davalıların yükümlülerini yerine getirmemesi sebebiyle taraflar arasında akdedilmesi planlanan sözleşmenin yürürlüğe konulamadığını, davalılara noter aracılığıyla gönderilen ihtarnameyle ödenilen kapora talep edilmişse de davalıların ödeme yapmaya yanaşmadığını, bunun üzerine davalılar aleyhine başlattıkları takibin davalıların vaki itirazı sebebiyle durduğunu ileri sürerek, takibe vaki itirazın iptaline ve icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile takibe vaki itirazın 75.000,00 USD asıl alacak, 863,18 USD işlemiş faiz olmak üzere toplam 75.863,18 USD üzerinden iptaline, takibin belirtilen miktar üzerinden takip talebindeki diğer şartlarla aynen devamına ve icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davacı ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir. 1- 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince somut olaya gereken 1086 sayılı HUMK’un, 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'ya eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında kararın verildiği 2021 yılı için 4.270,00 TL'dir. Davacı vekilince, temyize başvurulmuşsa da, reddedilen 416,82 USD dava tarihindeki efektif satış kuruna göre 825,80 TL’ye tekabül etmekte olup yukarıda zikredilen Yasa hükümlerine göre temyiz sınırının altında kalmaktadır. Bu itibarla, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Bir kısım davalılar vekilinin ve davacı vekilinin bu temyize katılarak ileri sürdüğü temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, mümeyyiz taraf vekillerince ileri sürülen tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin asıl temyiz isteminin miktardan REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar ve davacı vekilince ileri sürülen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan mahkeme hükmünün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10.207,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.