Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2013/6071 E. 2013/21343 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.09.2012 tarih ve 2012/363-2012/425 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının 29.12.2010 tarihinde yapılan genel kurulda müdürlük görevinden alındığını, sadece 2011 yılı defterlerini teslim ettiğini, önceki yıllara ait belge ve döküman vermediğini, defterlerin müvekkili şirketin elinde olmaması sebebiyle hukuki, mali ve cezai sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek davalının elinde bulunan ticari defterleri mahkemeye veya şirket müdürüne teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, uhdesinde sadece kardeşi ile kendisinin ortak olduğu dönem olan 2005 ve 2006 yıllarına ait defterlerin bulunduğunu, bu dönemde sadece kendilerinin sorumlu olduklarını, bu yüzden de anılan döneme ait defterlerin davacı tarafa teslim edilmediğini, diğer dönemlere ait tüm defterleri ise şirkete verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, HMK'da dava çeşitleri düzenlendiği, açılacak davaların eda davası, tespit davası, belirsiz alacak davası, inşai ve kısmi dava olarak belirtildiği, TTK'da da mahkemenin ticari kayıt ve belgeleri alıp teslim etmek gibi sorumluluğun ve görevinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Davacı, şirketin bir kısım ticari defterlerinin eski yönetici olan davalıda bulunduğunu ileri sürerek bu defterlerin iadesini istemiştir. 6100 sayılı HMK'nın 105'inci maddesi uyarınca eda davası yoluyla mahkemeden, davalının, bir şeyi vermeye veya yapmaya yahut yapmamaya mahkûm edilmesi talep edilebilir. Davacının talebi, HMK'nın ilgili maddesi kapsamında bir eda davası niteliğinde olup mahkemece, davanın görülüp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine hükmolunması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.