Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2013/3384 E. 2013/19227 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.11.2012 tarih ve 2010/37-2012/434 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, davalılar tarafından parasını istediği her an geri çekebileceği, karşılığında yüksek oranlarda faiz verileceği garantisi ile müvekkillerinden 72.100 DM tahsil edildiğini, müvekkilinin parasını geri almak istediğinde davalılar tarafından ödeme yapılmadığını, davalı şirketin mevduat toplama faaliyetlerinin Bankalar Kanununa, TTK, SPK ve BK hükümlerine aykırı olması nedeniyle müvekkilinden tahsil edilen paranın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri ödenmesi gerektiğini, davalı ...’in de davacının zarara uğramasında TTK’nın 336. maddesi kapsamında sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirkete ortak olunmadığının tespitini, kurulan ilişkinin hükümsüzlüğünü ve şimdilik 7.500 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların sunduğu tahsilat makbuzunun fotokopi olup davalıları bağlamadığı, davalı şirketin kayıtları incelenmek suretiyle rapor aldırılması gerekirken davacıların bilirkişi incelemesi talebinde bulunmadığı, davalı şirkete para verildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.