Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2013/15090 E. 2013/21025 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2013/15090
- Karar No
- 2013/21025
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/10/2012 gün ve 2011/445-2012/218 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 27/05/2013 gün ve 2013/1522-2013/10883 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili ile üstlenen TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin Egebank Kızılay Şubesi'ne 14.12.1999 tarihinde 14.678 TL yatırdığını, banka yönetimine BDDK tarafından el konulmasından sonra müvekkilinin parasını alamadığını, hesap açma sırasında banka yetkilileri tarafından müvekkilinin bankaya olan güveni kötüye kullanılarak iradesi sakatlanmak suretiyle paranın offshore hesabına havale edilmiş gibi işlem yapılıp, gerçekte ise Egebank şubeleri vasıtasıyla Egebank'ın grup şirketlerine ve paravan şirketlerine usulsüz şekilde kredi olarak kullandırıldığını, Egebank'ın devredildiği ING Bank'ın da müvekkiline ait mevduattan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 14.678 TL'nin 14.12.1999 tarihinden vade sonuna kadar %80 oranındaki akdi faiziyle, vade sonundan itibaren ise temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir Davalı vekili, davacının parasını Egebank Off Shore Ltd.'ye yatırdığını, Egebank ile Egebank Off Shore Ltd.'nin farklı tüzel kişilikler olması nedeniyle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, davacının serbest iradesiyle parasının off shore hesabına aktarılması için talimat verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacının, davalı bankanın Kızılay Şubesi'ne para yatırdığı, ancak söz konusu paranın gerçekte Egebank Offshore Ltd.'e gönderilmediği, ceza yargılamasından da anlaşıldığı üzere Egebank yöneticilerinin Egebank ismini kullanmak suretiyle mevduat topladıkları, söz konusu eylemlerinin banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık olarak kabul edilerek banka yöneticilerinin nitelikli zimmet suçundan ceza aldıkları, mevduat sahiplerinin söz konusu uygulamada Egebank ile havale ve inançlı işlem ilişkisi içerisine girdiğinin kabulü gerektiği, inanılan taraf konumundaki bankanın görünüşte havale yaptıran mevduat sahiplerine karşı, mevduat kabul etmiş gibi sorumlu olması gerektiği, BK'nın 390. maddesine göre vekil konumundaki bankanın görevini özenle yapmak ve müvekkilinin menfaatlerini korumak zorunda olduğu, öte yandan Egebank çalışanlarının davacıya ait paranın offshore hesabına nakline sebep olmaları nedeniyle bankanın davacıya karşı BK'nın 41. ve 55. maddeleri ile TTK'nın 336. maddesi uyarınca da sorumlu bulunduğu, bu nedenle davacının yatırmış olduğu mevduatını Egebank'ı (Oyakbank) satın alan ING Bank'tan isteyebileceği, ödenecek olan paraya avans faizi uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 14.678 TL'nin 14.12.1999 tarihten itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı ING Bank A.Ş vekili ile borcu üstlenen sıfatıyla TMSF vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 27.05.2013 günlü ilamında açıklanan nedenlerle harç yönünden davalı banka ve borcu üstlenen TMSF yararına düzeltilerek onanmıştır. Davalı banka vekili ile borcu üstlenen sıfatıyla TMSF vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ile üstlenen TMSF vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekili ile üstlenen TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, borcu üstlenen TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı banka'dan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.