Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2013/12444 E. 2013/18914 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.04.2013 tarih ve 2013/112-2013/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalı dava dışı Gap Pazarlama FZE firmasının Kanada'da bulunun bir firmadan satın alıp Türkmenistan'daki bir firmaya ihraç ettiği emtianın teslim yerinde hasarlı olduğunun anlaşıldığını, taşımayı üstlenen davalı şirketin oluşan zarardan sorumlu olduğunu, hasara bağlı düzenlenen ekspertiz raporunda belirtilen ve dava olunan miktarın 14/11/2012 tarihinde sigortalıya ödendiğini, sigortalının haklarına halef olduklarını ileri sürerek, ödenen miktarın ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamı uyarınca davanın TTK'nun 1472. maddesinden kaynaklanan rücu'an tazminat istemine ilişkin olduğu, davacının halef olduğu, davanın nitelendirilmesinde sigortalı ile zarara neden olduğu iddia edilen arasındaki hukuki ilişkinin esas alınacağı, buna göre davanın ticari dava olmadığı, haksız fiile dayalı tazminat davası olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddi ile talep halinde dosyanın görevli İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, dava dışı sigortalı ile davalı arasındaki taşıma ilişkisinden kaynaklı rücuen tazminat talebine ilişkin olup, uyuşmazlık TTK'nın 4. maddesinde sayılan mutlak ticari davalardandır. Bu anlamda, dava dışı sigortalı ile davalı arasındaki ve TTK'nda düzenlenen taşıma hukukundan doğan uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiği nazara alınarak işin esasına girilmesi gerekirken, uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklandığı gerekçesiyle asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı veklinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.