Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2013/12277 E. 2013/17398 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.12.2011 gün ve 2010/653-2011/606 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.03.2013 gün ve 2012/5634-2013/5208 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, davalı ...'in 1998-2008 yılları arasında davacı şirkette çalışırken 18.01.2007 tarihinde davacı şirket ile aynı alanda faaliyet gösteren diğer davalı şirketi kurduğunu, kendisine sağlanan tesisat, belge, bilgisayar programı gibi ekipmanları davalı şirketin işlerinde kullandığını, bunların taraflar arasında imzalanmış bulunan 15.07.2008 tarihli taahhütnameye aykırı olduğunu ileri sürerek davalıların davacı şirket aleyhine haksız rekabet teşkil eden fiilleri nedeni ile haksız rekabetin tespitini, haksız rekabet teşkil eden fiiller nedeni ile şimdilik 10.000 TL’nin 18.07.2006 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalı ...'den, mahrum kaldıkları kar nedeniyle şimdilik 10.000 TL'nin 18.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile ve 636.345,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, TTK'nın 62. maddesinde yazılı zamanaşımı süresinin dava tarihi itibariyle dolmuş olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.03.2013 tarihli kararı ile onanmıştır. Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.