Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2012/13870 E. 2013/14356 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.09.2011 tarih ve 2004/695-2011/446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalılar vekili ile davalı-karşı davacı TCDD Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, 17.08.1996 tarihinde müvekkillerinin murisi ...'nun trenden inmek isterken trenin hareket etmesi sonucu boşluğa düşerek önce sol bacağını, sonrasında sağ bacağını kaybettiğini ve en sonunda da kaza ile bağlantılı şekilde akciğer kanseri tanısıyla 05.03.2000 tarihinde vefat ettiğini, müvekkillerinin bu nedenle manen yıkıldıklarını, kaza tarihinde Çıraklık Eğitim Merkezinde hem ücretli çalışan hem de okuyan murisin kaza nedeniyle kendisine verilen %100 çalışma gücü kaybı ve sakat işçi olamaz raporu nedeniyle okula devam edemediğini, bu nedenle de tedavi sırasındaki pek çok tedavi masraflarının müvekkillerince karşılandığını ileri sürerek, müvekkillerinden her biri için ayrı ayrı 5.000,00 TL'sı manevi tazminat ile murisin annesi ... ve babası ... için yapılan tedavi giderleri ile oğullarının desteğinden mahrum kalmaları dolayısıyla fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak ayrı ayrı 5.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesini talep etmiş, 31.10.2005 tarihinde maddi tazminat istemlerini yalnızca destekten yoksunluk tazminatı ile sınırladıklarını beyan etmiştir. Davalı İdare vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili idarenin kusurunun bulunmadığını, kaza nedeniyle kanser hastalığının oluşmayacağını, davanın kabulü halinde yasal faiz istenilebileceğini savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında ise murisin gecikmeye neden olduğu tren seferleri nedeniyle müvekkili idarenin toplam 2.163,20 TL tehir tazminatının değişen oranlı reeskont faizi ile birlikte davacı-karşı davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılardan tren şefi olan ... ile makinist olarak görev yapan ..., dava konusu olayda kusuru ve ihmallerinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulun raporuna göre, uyuşmazlığın TTK'nın 806. maddesinde düzenlenen taşıma sözleşmesi kapsamında olup, 10 yıllık zamanaşımına tabi bulunduğundan, davalı vekilinin zamanaşımı ile faiz oranına itirazının haklı görülmediği, dava konusu kazada muris ...'nun vagon kapısının önünde tehlikeli biçimde bulunması nedeniyle % 65, trenin kapılarının açık durumda seyretmesi ve tren ile peron arasında mağdurun düşebileceği genişlikte tehlikeli bir aralığın bulundurulmuş olması nedeniyle davalı TCDD Genel Müdürlüğü'nün %35 oranında kusurlu bulunduğu, davalılardan ... ile ...'in ise kusurlu olmadıkları, 05.03.2000 tarihinde akciğer kanseri tanısıyla ölen ...'nun ölümü ile tren kazası arasında illiyet bağının bulunmadığı, bu nedenle davacılardan baba ... ile anne ...'ın destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinin yerinde olmadığı, manevi tazminat koşullarının murisin anne ve babası yönünden oluştuğu, ancak murisin kazanın oluşumundaki kusuru oranında tazminat miktarından kısmen indirim yapılmasının uygun olduğu, davacı kardeşlerden ... ve ... yönünden manevi tazminat istenebilme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davalılardan ... ile ... aleyhine açılan davanın reddine; davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davada, davacılardan ... ve ...' ın maddi tazminat isteminin reddine, davacılardan ... ve ...'nun manevi tazminat istemlerinin reddine; davacılardan ... ile ...'ın manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile, ayrı ayrı 3.500,00 TL'nin 17.08.1996 olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte anılan davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı davacı-karşı davalılar vekili ile davalı- karşı davacı TCDD Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, karar tarihinde geçerli 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu'nun 767. maddesi hükmü gereğince davanın taşımadan kaynaklanmış olmasına ve bu nedenle de davanın 10 yıllık zamanaşımına tabi tutulmasına, davacılar çocuklarının ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş olup, çocuklarının tren kazası sonucu malul kalması nedeniyle tazminat taleplerinin bulunmamasına ve Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 13.01.2010 tarihli raporuna göre de ölümle tren kazası arasında illiyet bağının bulunmadığının anlaşılmasına, kaza tarihi gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminatın uygun bulunmasına göre, davacı- karşı davalılar vekili ile davalı- karşı davacı TCDD Genel Müdürlüğü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalılar vekili ile davalı-karşı davacı TCDD Genel Müdürlüğü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 374,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacı TCDD Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının ise temyiz eden davacı-karşı davalılardan alınmasına, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.