Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/8834 E. 2012/15903 K.

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2008/773-2010/1702 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi nezdinde “Nakliyat sigorta poliçesi” ile sigortalı bulunan dava dışı şirkete ait emtiaların Danimarka’dan Türkiye’ye nakliyesinin DSV A/S’nin üstlendiğini, bu şirketin yardımcı taşıyıcısı olarak emtianın Erenköy Gümrük Müdürlüğü Antreposu'ndan sigortalı şirketin Gebze’deki deposuna nakliyatının diğer davalı şirketin gerçekleştirdiğini, emtianın bir kısmının hasar uğradığını, ortaya çıkan zarardan davalıların sorumlu olduğunu ve hasar nedeniyle dava dışı sigortalıya 2.944,15 TL ödendiğini, TTK’nun 1301. maddesine göre dava dışı sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 2.944,15 TL rücuen tazminat alacağının ticari avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı DSV Uluslararası Kara Taş. İşleri Org.A.Ş. vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı ... Nak. Şti. vekili, müvekkili şirketin forwarder şirketi olduğunu, 1. davalının taşıyıcı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, taşıma sırasında meydana gelen hasardan CMR hükümleri gereğince asıl ve alt taşıyıcının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.650,15 TL alacağın 28/08/2007 tarihinden itibaren işleyecek CMR 27/1 gereğince yıllık %5 oranında faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davacı ve davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar temyize konu mahkeme kararının başlığında 1 nolu davalının Uluslararası DSV A/S şirketine izafeten DSV Uluslararası Kara Taşımacılığı İşleri Org. A.Ş. olarak gösterilmemiş olmasına rağmen, kararın hüküm fıkrasında anılan yabancı uyruklu şirkete izafeten tahsil kararı verilmiş olmasına ve belirtilen maddi hatanın mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davacı vekili dava dilekçesinde uyuşmazlık konusu TL cinsinden alacağının avans faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece uyuşmazlığa CMR hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, uyuşmazlık konusu alacağın TL cinsinden tahsiline karar verildiğine göre, bu alacağa uygulanacak temerrüt faizinin de dava dilekçesindeki talep itibariyle 3095 sayılı Yasa hükümlerine göre avans faizi olduğu dikkate alınarak asıl alacağın avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yabancı para cinsinden hükmedilecek alacaklara uygulanabilecek CMR 27/1 uyarınca yıllık %5 faizi ile birlikte tahsiline hükmedilmesi doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan “…CMR 27/1 gereğince yıllık %5 oranında faizi ile birlikte…..” kısmının çıkarılarak yerine “avans faizi ile birlikte…..”kelimelerinin eklenmesine, kararın HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harçları davalılardan peşin alındığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.