Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/5695 E. 2012/13453 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2010 tarih ve 2005/10-2010/702 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı mobilya mağazasının üst katında inşaat halinde bulunan dairedeki su borularının donması ve patlaması nedeniyle biriken suyun aşağıya akarak, alt kattaki mobilya mağazasının deposunda bulunan eşyalara zarar vermesi sonucu, sigortalıya 5.274,00 TL ödemede bulunulduğunu ileri sürerek, 5.274,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, zarar gördüğü iddia edilen mobilyaların bulunduğu deponun sigorta poliçesi kapsamında olmadığını, hasarlı eşya bedelinin abartılı gösterildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının hem bina sahibi hem de kiraya veren olarak sorumluluğunun bulunduğu, davalı ile dava dışı Güllü Boz arasındaki kira sözleşmesinin 2. maddesindeki oluşabilecek hasardan kiracının sorumlu olduğu kaydının, sözleşmelerin şahsi borç doğurucu özelliği gereği üçüncü kişileri bağlamasının söz konusu olmadığı, davalı, davacı ... şirketinin, sigorta kapsamında kalmayan dükkana konulan malların bedelini ödediğini belirtmiş ise de, adres değişikliğini bildirmenin TTK’nun 1291. maddesine göre, sigortacı ile sigortalı arasındaki iç ilişki olduğu, önemli olanın sigortalanan malların hasar görmesi olduğu, davacı ... şirketinin, hasarlanan mobilya bedeli olarak sigortalısına ödediği alacağı davalıdan isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 5.274,00 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 234,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.