Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/491 E. 2012/5809 K.

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2010 tarih ve 2009/1742-2010/2340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki hesabından iradesi dışında internet bankacılığı aracılığıyla dava dışı aynı banka müşterisi ..... ait kredi kartı hesabına 3.450,00 TL ödeme yapıldığını, gerekli önlemleri almayan davalı bankanın bu zarardan sorumlu olduğunu belirterek, 3.450,00 TL'nın 09/02/2009 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının şifre ve parolaları gereği gibi özenle korumadığını, bankada uluslararası standartlarda güvenlik önlemlerinin uygulandığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının BK 44.maddesi uyarınca müterafik durumunun tespit edilemediği, bankanın mevcut donanım ve teknik eleman ve teknolojisi ile ek güvenlik tedbirlerini alarak özen borcunu yerine getirmesi gerekirken yeterli güvenlik önlemlerini almadığını belirterek 3.450,00 TL'nin olay tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Dava dilekçesinde, reeskont oranında faiz istenmiş, mahkemece avans oranında temerrüt faizine hükmedilmiştir. Davanın niteliği itibariyle 3095 sayılı Yasanın 2/2 maddesi uyarınca avans oranında faiz talep edilebilir ise de dava dilekçesinde reeskont oranında faiz istenmesi karşılığında, avans oranında faize karar verilmesi yerinde değildir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının hüküm bölümünde "09.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile" ibaresinin çıkarılarak yerine "09.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek, avans oranını aşmamak koşuluyla reeskont faizi oranında faizi ile" ibaresinin konulmak suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.