Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/15446 E. 2012/21149 K.

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/09/2011 tarih ve 2011/271-2011/566 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil edip geri ödemediğini, bunun üzerine müvekkilince davalı aleyhine Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesi’nde alacak davası açıldığını, açılan bu davada müvekkilinin lehine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen hükmün ve masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, tenfizi istenen ilamın, Türk Mahkemeleri’nin münhasır yetkisi dahilinde olan bir konuya matuf bulunduğunu, HUMK'nun 17. maddesi dikkate alındığında yetkisiz yabancı mahkemede verilen ilamın kamu düzenine aykırı olduğunu, kararın gıyapta verilmesi nedeniyle de tenfiz edilemeyeceğini, uyuşmazlığın taraflarının Türk vatandaşı olması nedeniyle uyuşmazlığa Türk Hukuku’nun uygulanması gerektiğini, müvekkili şirketin ortağı olan davacının TTK'nın 405. maddesi gereğince müvekkili şirkete verdiklerini geri isteme hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenilen kararın 5718 sayılı Kanun'un 54. maddesinde düzenlenen şartları taşıdığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 332 O 289/06 sayılı kararı ile buna ilişkin masraf tespit kararının tenfizine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.758,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.