Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/12983 E. 2011/15913 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2009 tarih ve 2008/123-2009/37 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin İzmir Kınık Konserve Gıda AŞ.'den BİM mağazalarına teslim edilmek üzere aldığı salçaların davalı ...'e ait araca yüklendiğini, ancak malların BİM mağazasına teslim edilmeyerek diğer davalı şirkete satıldığını, kendileri tarafından davalı şirket marketinden alınan 2 adet salça üzerinde BİM için üretildiğinin yazılı olduğunu, davalı şirketin BİM mağazalarına ait salçayı bilerek marketlerinde sattığını ve zarara uğradığını ileri sürerek, 18.985,675 TL'nın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, sahte ruhsat ve plaka tanzim edilmek suretiyle piyasadan mal alındığını, kendilerinin İstanbul dışına çıkmadığını, sevk irsaliyesinde teslim alanın Selami Soylu olduğunun belirtildiğini, olaya ilişkin olarak suç duyurusunda bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı Gülgen Gıda Ltd. vekili, malları faturayla başka bir şirketten satın aldıklarını, BİM için üretilen malların başka yerlerde satılmasının mümkün olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı tarafından davaya konu malların dava dışı Selami Soylu isimli kişiye teslim edildiği, davalı ...'e ait olduğu bildirilen araç ruhsat bilgilerinin sahte olduğu, diğer davalı şirketin ise malları başka bir firmadan satın aldığı, gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın husumetten, diğer davalı şirket hakkındaki davanın ise esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı şirketin kötü niyetinin TMK’nun 989/2. maddesi gereğince ispat edilememiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.