Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/6513 E. 2011/16822 K.

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2009 tarih ve 2007/21 - 2009/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin, 1991 yılından beri “Akdoğan Mobilya” olarak mobilyacılık alanında faaliyet gösterdiğini, müvekkili adına TV sehpası olarak TPE nezdinde tescilli endüstriyel tasarıma davalının tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilinin tasarımdan doğan haklarına tecavüzün durdurulması, önlenmesi ile tecavüzün giderilmesini, tecavüze konu ürünlere ve bunları üretmeye yarayan araçlara el konulmasını, ürünlerin imhasını, hükmün ilanını, 10.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL de manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin mobilyacılık yaptığını, müvekkiline ait ürünlerin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı ile davalıya ait TV sehpası ürünleri arasında, 554 sayılı End. Tas. KHK’nin 7. maddesi anlamında bilgilenmiş kullanıcının genel izlenimine göre fark edilmesi mümkün detay farklılıkları bulunması nedeni ile bir “ayniyet” veya “belirgin şekilde benzerlik”ten söz edilemeyeceği, tasarıma tecavüz bulunmadığı, TTK’nun 57/5. maddesine göre, ticarette kullanılan işaretlerin iltibasından söz edilemeyeceği, davaya konu TV sehpası ürünlerinin, ortalama düzeyde alıcıların genel izlenimleri esas alındığında, ayırt edicilik taşıdıkları ve bir iltibasın söz konusu olamayacağı gerekçesiyle sabit olmayan davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.