Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/15600 E. 2012/5798 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/09/2010 tarih ve 2008/206-2010/504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin işyeri paket sigortası ile sigortaladığı işyerinde davalıya ait ana su borusunun patlaması nedeniyle 34.253,00 TL tutarında bina, emtia, demirbaş ve makine zararı meydana geldiğini, hasar bedelinin 06.11.2007 tarihinde sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 34.253,00 TL’nın 06.11.2007 tarihinden itibaren ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, sigortalı işyerine ait projenin ve iskan raporunun ilgili belediyeden getirtilmesi, malların alış satış faturaları incelenmek suretiyle değerlerinin tesbit edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; rizikonun, davalının su şebekesine kontrollü ve sistematik olarak vermesi gereken suyu yüksek debili şekilde vermesi nedeniyle davalının asli kusurundan dolayı meydana geldiği, davacının sigortalısının kullandığı binanın iskan raporu mevcut olmamakla beraber belediyeden gelen cevaplara göre sigortalıya ait işyerinin çalışma ruhsatının olduğu, ASKİ'nin de su bağlayıp atık su bedeli tahsil ettiği, iskan ruhsatı bulunmamasının zararla ASKİ'nin eylemi arasındaki illiyet bağını kesmeyeceği, ancak kaçak kat müştemilatını depo olarak kullanması nedeniyle % 20 nisbetinde zarardan indirim gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 27.403,00 TL’nın 06.11.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2) Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan TTK’nın 1301. maddesi uyarınca rücuen tazminat istemine ilişkin olup mahkemece yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de; davalının sorumluluğunun kapsamı, Borçlar Kanununun 58. maddesinde düzenlenen bina ve yapı malikinin sorumluluğuna ilişkin düzenlemeden kaynaklanmaktadır. Bu maddedeki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan “ağırlaştırılmış” bir kusursuz sorumluluk halidir. Bu sorumluluk kusura dayanmadığı gibi, malikin kurtuluş beyyinesi getirmesi de mümkün değildir. Ancak illiyet bağını kesen zarar görenin ağır kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru veya mücbir sebep var ise bunları kanıtlayarak sorumluluktan kurtulabilir. Somut uyuşmazlıkta, davacının sigortalısının eylemi meydana gelen zararda hasar ile zarar arasındaki illiyet bağını kesen eylemlerden değildir. Davalı BK'nın 58. maddesi gereğince kusursuz sorumlu olduğundan hasarın tümünün davalıdan tazminine karar verilmesi gerekirken; davacının sigortalısına kusur izafesi suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca; davacı, dava dilekçesinde ticari reeskont faizi talep ettiği halde, kabul edilen miktarın yasal faiziyle davalıdan tahsiline hükmedilmiş olması dahi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1.220,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.