Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/13358 E. 2012/4332 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.06.2010 tarih ve 2009/473 - 2010/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin aromalı içecek tozu üretimi işiyle uğraştığını, bu gıda maddesinin imali için Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Koruma Kontrol Genel Müdürlüğü’nden gıda sicil ve üretim sertifikaları aldığını, davalının yetkili imalatçı numarası, gıda sicil ve gıda üretim sertifikaları olmadan davacıya ait numaraları ambalaj üzerinde kullanarak içecek toz ürettiğinin tespit edildiğini, eylemin TTK’nun 57/5. maddesi uyarınca haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin önlenmesine, 2.000,00 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, uyulan Dairemiz bozma ilamına ve dosya kapsamına göre; davalının defter ve kayıtlarına, diğer bilgi ve belgelere dayanılarak davalının net karını tespit etme imkanının bulunmadığı, bu haliyle BK'nun 42. maddesine istinaden davalı şirketteki kar artışı, şirketin kapasitesi ve olayın özelliği nazara alınarak tazminat miktarının tayin edileceği gerekçesiyle, davanın maddi tazminat istemine ilişkin talebinin kabulü ile BK'nun 42. maddesi nazara alınarak, davacı yararına 10.000,00 TL maddi tazminat tayin ve takdirine, ancak fazlaya dair haklar saklı kalmak şartıyla taleple sınırlı 2.000,00 TL'nın dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 88,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.