Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/10765 E. 2012/2545 K.

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi VEKİLİ : Av. ... VEKİLİ : Av. ... Taraflar arasında görülen davada İzmir(Kapatılan) 15.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2010 tarih ve 2009/335-2010/381 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, SGK emeklisi olan müvekkilinin, damadı dava dışı Umut Uslu'nun davalı bankadan aldığı bireysel krediye kefil olduğunu, kredi borçlusunun kredi taksitlerini ödememesi üzerine davalının emekli maaşı hesabına bloke koyarak kredi taksitlerini doğrudan buradan tahsil etmeye başladığını, davalı bankanın halen devam ettirdiği maaş kesintisinin yasaya ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin yapılan kesinti nedeniyle ihtiyaçlarını gideremez bir hale geldiğini ve yoksulluk içinde yaşamaya başladığını ileri sürerek, müvekkilinin SGK maaşı üzerinde davalı banka tarafından uygulanan bloke ve kesinti işleminin kaldırılmasına, emekli maaşından dava tarihine kadar yapılan toplam kesintinin, her bir kesintinin yapıldığı tarihten itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte şimdilik 1.000,00-TL'lik kısmının davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında istemini 4.230,73 TL olarak ıslah etmiştir. Davalı vekili, davacının maaş hesabına haciz uygulanmadığını, davacının gerek kredi sözleşmesi, gerekse eki rehin sözleşmesi ve taahhütname ile virman-takas- mahsup talimatı ile taksitlerin hesabından tahsilini kabul ettiğini, sözleşme hükümlerince tahsilat yapıldığını, davacının sözleşme ile üstlendiği taahhütlerini yerine getirmekle yükümlü olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 506 Sayılı SSK Kanunu'nun 121. maddesi ve yerine gelen 5510 Sayılı Kanun'un değişik 93. maddesi uyarınca davacının emekli maaşının haczinin mümkün olmadığı, akdedilen kredi sözleşmesinin hacze imkan tanıyan 13. maddesi hükmünün BK'nun 19. ve 20. maddeleri uyarınca geçersiz olduğu, İİK'nun 83/a. maddesi gereğince de hacze imkan tanıyan sözleşme hükmünün geçerliliği bulunmadığı gerekçesi ile, davanın kabulüne, 3.990,94-TL asıl alacak, 239,79-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 4.230,73-TL alacağın davalıdan tahsiline, 3.990,94-TL asıl alacağın 1.000,00-TL’lik kısmına dava tarihinden, geriye kalan kısmına ıslah tarihinden itibaren temerrüt faizi yürütülmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. .../... -2- SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 79.50 temyiz başvuru harcı ile 251.30 temyiz ilam harcının davalıdan alınmasına, 22/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. 27/02/2012- M.A.