Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/9968 E. 2011/2453 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.04.2009 tarih ve 2007/198-2009/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin Alanya’da Delphin Delux Resort Hotel ve Kundu bölgesinde Delphin Palace adlı turistik tesislerin sahibi olduğunu, Delphin ismini marka ve ticaret ünvanı olarak tescil ettirdiğini, davalının ise Marmaris Resort Delphin Park ismi altında tesis işlettiğini, Delphin ismini kullanmak hakkının TTK 52. maddesi gereğince münhasıran müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin çok büyük emek ile turizm alanında haklı bir üne kavuşturduğu Delphin isminin davalı tarafından kullanılmasının TTK ve 556 sayılı KHK hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin ve davacı markasına tecavüzün tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine, Delphin ibaresinin davalının ticaret unvanından terkinine, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin davalının marka hakkına tecavüz etmediğini, Dolphin Park ibaresinin otelde değil tedavi merkezinde kullanıldığını, bu hizmetin 44. sınıfta yer aldığını, davacı markalarının bu sınıfta tescilli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının Dolphin Park ibaresini işletmede sunulan bir hizmeti belirtmek için kullandığı, bu kullanımın 556 sayılı KHK’nun marka tescilinden doğan hakların istisnalarını düzenleyen 12. madde kapsamına girdiği, dolayısıyla davalı tarafından davacının marka hakkına tecavüzde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.