Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/6787 E. 2010/12713 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2009/6787
Karar No
2010/12713
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.03.2009 tarih ve 2008/51-2009/42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M.Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili adına tescilli olan “casa” ve “casa club” markalarının müvekkili tarafından yıllardan beri mobilya ve aksesuar sektöründe aralıksız olarak kullanıldığını, “casa” markasının TPE nezdinde tanınmış marka statüsüne alındığını ve bu ibarenin yurt dışında da müvekkili adına tescil edildiğini, davalı şirketin “M&G casa club” ibareli kullanımının müvekkilinin tescilli markasına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalının eylemlerinin müvekkiline ait markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, bu tecavüzün durdurulmasına, davalının kullandığı “M&G casa club” ibaresinin kaldırılmasına, 20.000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan faiziyle birlikte tahsiline ve kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili şirkete ait marka ile mal ve hizmet sınıflarının birbirinden ayırt edilebilecek kadar farklı olduğunu, davacının markalarının tanınmış marka olmadığını, markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşmadığını, müvekkilinin markasını davacıdan farklı sınıflarda kullandığını ve tescilsiz, fiili kullanımının da davacıdan önce olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ev tekstili pazarlamasında internette kullandığı “M&G Casa Club” ibaresinin davacının “casa” ve “casa club” markalarıyla kısmi benzerlik içerisinde olduğu, davalının markalarında “M&G” ibaresi mevcut ise de ortalama tüketici algılamasının bu ürünlerin davacı tarafından pazarlandığı, bu markanın davacı markalarından birisi olduğu şeklinde tezahür edeceği, davacının tescil kapsamında ev tekstili emtiası ve pazarlama hizmetleri bulunmamakta ise de davacının marka tescilinde yer alan oturma grupları, yemek odası takımları, yatak odası takımları gibi emtiaların yastık, puf, yatak örtüsü gibi davalı ürünleri ile benzer sınıflarda olduğu; bu benzerliğin ortalama bir tüketici nazarında karıştırma ihtimali doğuracağı, internet arama motoruna "casa club" markasını yazarak arama yapan potansiyel bir müşterinin davalının internet sayfası ile karşılaşacağı, bu nedenlerle davalının eyleminin 556 sayılı KHK’nin 9/1-b maddesi anlamında marka hakkına tecavüz ve aynı zamanda TTK’nun 57/5 maddesi anlamında haksız rekabet oluşturduğu sonucuna varılarak davanın kısmen kabulü ile davalının M&G Casa Club biçimindeki dava konusu kullanımının, davacının marka tescilinden kaynaklanan haklarına tecavüz ve aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, bu tecavüzün durdurulmasına, davalının kullandığı Casa Club adının internet sitesinden kaldırılmasına, haksız rekabetin men’ine, davalının Casa Club ibaresini ev tekstil emtiasında kullanmasının, bu ibareyi taşıyan ürünleri stoklanmasının bu ürünleri piyasaya sürmesinin, ithal veya ihracının, iş evrakı ve reklamlarında ve internet ortamında kullanmasının durdurulmasına, Casa Club ibaresini taşıyan tabelaların basılı evrakın kaldırılmasına, takdiren 5.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair manevi tazminat talebinin reddine, karar kesinleştiğinde karar özetinin ilanına karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 229,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/6787, K. 2010/12713, T. 09.12.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2009-6787-e-2010-12713-k-bbe75166d42b