Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/6751 E. 2010/12847 K.

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2008 tarih ve 2007/1299-2008/1474 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin Bağ-Kur emekli maaşına haciz konulduğunu, İstanbul 3.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2007/696 esas sayılı dosyasında maaş haczinin kaldırılmasına ilişkin şikayetinin kabul edildiğini, bu süre zarfında 3.652,16 YTL maaşından kesinti yapıldığını ileri sürerek, adı geçen miktarın yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, dava dışı Kaşlıoğlu Süt Gıda Ür. San ve Tic. Ltd. Şti. ile imzalanan 23.05.2002 tarihli genel kredi sözleşmesini davacının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, borcun zamanında ödenmemesi nedeniyle icra takibi yapıldığını, davacının emekli maaşından 3 yıl boyunca kesinti yapıldığını, bu süre zarfında itirazda bulunmayarak zımnen muvafakat ettiğini, ayrıca davacının halen 105.000 YTL borcu olduğunu, itirazlarının değerlendirilmemesi durumunda karşı takas mahsup hakkını kullanmak istediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının emekli maaşından uzun süre kesinti yapıldığı halde itirazda bulunmadığı, mal beyanında emekli maaşını bildirdiği, istirdat isteminin iyi niyetle bağdaşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, Bağ-Kur emeklisi davacının maaşının haczedilmesi suretiyle tahsil edilen miktarın istirdadına ilişkin olup, Bağ-Kur Kanunu 67. maddesinin emredici nitelikteki hükmüne aykırı olarak kesinti yapıldığından bu işleme süresinde karşı çıkılmaması ‘icazet’ olarak kabul edilemeyeceği gibi, TMK’nun 2.maddesine aykırılıktan da söz edilemez. Bu durumda mahkemece, davacının istirdat talebi ilke olarak edilerek neticesine göre karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.