Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/5376 E. 2010/11092 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Sakarya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.12.2008 tarih ve 2008/198 - 2008/351 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine sigortalı depoda 03.08.2007 tarihinde hırsızlık olayının meydana geldiğini, bu nedenle 45.930 YTL hasar tazminatının müvekkili tarafından sigortalıya ödendiği, zararın güvenlik hizmetini taahhüt eden davalı güvenlik şirketinin hizmetini gereği gibi ifa etmemesinden kaynaklandığını ileri sürerek, anılan meblağın davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili şirketin olayda bir ihmalinin olmadığını, görgü ve tespit tutanaklarında belirtildiği üzere dışarıdan birinin deponun içine girerek hırsızlık yaptığına dair bir delilin mevcut olmadığını, hırsızlık ya da zimmet olup olmadığının ve ne zaman meydana geldiğinin belirlenemediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, sigorta ve riziko belgelerine, keşif ve bilirkişi raporuna göre, sigorta ettiren ADASU Genel Müdürlüğü ile davalı arasında düzenlenen güvenlik özel teknik şartnamesi uyarınca davalının yedi gün yirmidört saat güvenlik hizmetini üstlendiği, bu nedenle davacı şirketin ADASU'ya hırsızlık sebebi ile tazmin ettiği riziko bedelini TTK'nun 1301. maddesi gereğince davalıdan rücuan talep etme hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.158,14 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.