Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/2469 E. 2010/8223 K.

MAHKEMESİ : Şişli (Kapatılan) Asliye 5.Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Şişli (Kapatılan) Asliye 5.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2008 tarih ve 2005/458-2008/393 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, tarafların murisleri arasında görülen İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2000/860 Esas ve 2003/770 Karar sayılı dosyasında, davalıların murisinin alacak davasının kısmen kabul edilerek 145.750 USD'nin fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının müvekkillerinden tahsiline karar verildiğini, davalılar tarafından ilamın takibe konuluduğunu ancak hesaplamanın ilama aykırı yapılarak müvekkillerinden ilamda belirlenen miktardan fazla alacak talep edildiğini ileri sürerek, müvekkillerinin Şişli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/7801 esas sayılı dosyasında 181.500,00 TL borçlu olmadıklarının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Bir kısım davalılar vekili, takibin ilama göre yapıldığını, davacıların 230.000 USD ödemede bulunduklarını ancak tahsil harcı kadar borçlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddi ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin takibe konu ilamı nedeniyle davacıların yaptığı kısmi ödeme mahsup edildiğinde, ilama uygun olarak yapılan hesaplama sonucu davacıların 24.176,26 USD karşılığı 32.060,14 TL borçları bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacıların Şişli 4. İcra Müdürlüğü'nün 2003/7801 esas sayılı dosyasında dava tarihi itibariyle 149.434 TL borçlu olmadıklarının tespitine, dava tarihinden sonra yapılan ödemelerin İcra Müdürlüğünce dikkate alınmasına, fazlaya ilişkin istem ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Dava, kesinleşen ilama dayalı başlatılan takipte icra dosyasında hesaplanan miktarda borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı, kesinleşen ilamın icrası sırasında kendisinden fazla tahsilat yapılmak istendiği iddiasıyla iş bu davayı açmıştır. Takip, kesinleşmiş mahkeme ilamına dayanılarak yapıldığından, yargılamanın iadesi yolu dışında başka bir mahkeme kararıyla bu ilamın sonuçlarının ortadan kaldırılması mümkün değildir. Davacı taraf, belirttiği hususları şikayet yoluyla gidermek, kendisinden fazla tahsilat yapıldığı iddiasında ise, İİK’nun 361. maddesine göre işlem yapmak durumundadır. Davacının, bu anlamda eldeki davayı açmakta hukuki yararı yoktur. Hukuki yarar, dava şartı olup ileri sürülmese bile mahkemece re’sen nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.