Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2008/10954 E. 2010/1417 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/09/2006 tarih ve 2005/429-2006/516 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili banka tarafından dava dışı Sınırlı Sorumlu 1055 Sayılı Akhisar Tarım Satış Kooperatifi’ne kullandırılan kredinin kooperatifçe davalı ortaklarına dağıtıldığını ve ortaklarından alınan borç senetlerinin müvekkili bankaya temlik edildiğini, böylelikle davalıların da kooperatifin borcundan asıl borçlu sıfatıyla sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 11.890,00 YTL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu borç senedindeki asıl alacak miktarının 1.980,00YTL olduğu, HUMK’nun 1. maddesi uyarınca faizin görevin belirlenmesinde hesaba katılamayacağı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, talep halinde dosyanın görevli Akhisar Sulh Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, kredi alacağının tahsili istemine ilişkindir. Yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak, taraflar arasındaki müşterek ve müteselsil borç senedinin 1 ve 2 nci maddeleri uyarınca davaya konu borcun yazıldığı tarihten itibaren yıl sonuna ve ayrıca yılbaşından vade tarihine kadar geçen yıllar için belirtilen faiz oranlarından hesap ve kapitalize edilerek faizi ile kooperatife veya senedin temliki halinde temlik alan davacı ...’na ödeneceği kararlaştırılmıştır. TTK’nun 8/3 ncü maddesi uyarınca böyle bir düzenlemenin tarafları bağlayacağı kuşkusuzdur. O halde, davaya konu alacağın faiz alacağı olduğu varsayılan kısmının da HUMK’nun 1/1 nci maddesi kapsamında görevde dikkate alınmayacak olan temerrüt faizi niteliğinde bulunmadığının, yasa ve sözleşme hükümlerine göre açıklanan dönemlerin sonunda ana paraya dönüşmüş asıl alacak olduğunun kabulü gerekir. Bu durum karşısında, açılan davada mahkemenin görevli olduğunun kabul edilip, işin esasına girilmesi ve taraf kanıtlarının toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.