Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2008/10275 E. 2010/960 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 4.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 tarih ve 2007/105-2008/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya teslim ettiği emtianın alıcısına teslim edilmediğini ileri sürerek, 7.000,00 TL'nın temerrüt faiziyle tahsilini istemiş, ıslahla talebini 99.508,59 TL'na çıkartmıştır. Davalı vekili, müvekkiline teslim edilen emtianın alıcısı olan dava dışı ...'in talimatıyla.. isimli kişiye teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının TTK'nun 781. maddesi uyarınca eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim edileceği tarihe kadar geçen sürede uğradığı ziya ve hasardan sorumlu olduğu, aynı Yasa'nın 790. maddesi uyarınca gönderilenin bulunmaması halinde keyfiyetin hemen gönderene bildirerek cevabını beklemesi gerektiği, davalı taşıyıcının bu lazimeye uymadığı, alıcı adına gelen başka bir kargo belgesinden öğrendiği telefon numarasını arayarak alıcıya ulaşan davalının gerekli özeni göstermediği, telefonla ulaşılan kişinin imzaladığı yazılı talimatı ibraz eden üçüncü kişiye emtiayı teslim eden davalının oluşan zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Ancak, teslimde TTK’nun 790 ncı maddesine uygun hareket etmeyen ve aynı Yasa’nın 20 nci maddesinde öngörülen basiretli davranışı göstermeyen davalı taşıyıcının kusurlu olduğu çekişmesiz ise de, olayda akidini iyi seçmeyen ve dolandırıcı bir şahsa veresiye mal gönderen davacının da muterafik kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, kararın (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.