Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/1654 E. 2026/5258 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1654
Karar No
2026/5258
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2022/1848 E., 2022/3201 K. SUÇ :Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık ASIL KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi EK KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen 24.11.2025 tarihli ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın, 02.01.2026 tarihinde tebliğ edilen ek karara karşı, 03.12.2025 tarihinde .. .. Tipi .. Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığı ile göndermiş olduğu aynı tarihli yargılamanın yenilenmesi talepli dilekçesinin, 24.11.2025 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu kabul edildiğinden, tebliğnamede süreden ret isteyen görüşe iştirak edilmeyerek temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.11.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. Maddesi uyarınca Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/1654, K. 2026/5258, T. 07.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-1654-e-2026-5258-k-4a69ee63ab5b