Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/1552 E. 2026/5082 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/31 E., 2017/712 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde cezaevinde bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükmün, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle tefhiminin usulsüz olduğu ve temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği ancak; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesine göre "tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" hükmü uyarınca, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleştirilip infaza verilen, bu mahkûmiyeti nedeniyle 07.03.2019 tarihinden itibaren cezaevinde bulunan sanığın, hükmün infazı sırasında 27.12.2019 ve devamındaki tarihlerde verdiği dilekçeler ile uzlaşmak istediğini, infazın durdurulmasını talep etmekle, sanığın en geç 27.12.2019 tarihinde kararı öğrendiğinin kabulü gerektiği,5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.01.2026 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 06.05.2026 tarihinde karar verildi.