Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/4242 E. 2025/15361 K. – Dolandırıcılık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ : 17.03.2025 EK KARAR TARİHİ :14.04.2025 SAYISI : 2024/1663 E. 2025/784 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 14.04.2025 tarihli ve 2024/1663 Esas. 2025/784 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 14.04.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İsanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2025 tarihinde karar verildi.