Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/627 E. 2024/9506 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/370 E., 2023/380 K. SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, 5464 sayılı Kanun'a Muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/121 Esas, 2015/662 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tefecilik ve 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. 2. Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/121 Esas, 2015/662 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 20.10.2022 tarihli ve 2018/3719 Esas, 2022/16653 Karar sayılı kararı ile lehe yasa değerlendirmesi ve suç vasfında hata yapılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/370 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme ve 5464 sayılı Kanun'a Muhalefet suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı olduğuna, zamanaşımının gerçekleştiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında hatalı yazılan suç tarihinin, en aleyhe kabulle "31.03.2011" şeklende mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5464 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre; 5237 Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 12.11.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği ve zamaaşımının olumsuz muhakeme şartı olduğu gözetilmeden yargılamaya devam edilerek mahkumiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/370 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2024 tarihinde karar verildi.