Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/6131 E. 2025/957 K. – Defter, Kayıt Ve

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/349 E., 2020/104 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2017/349 Esas, 2020/104 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün istinaf edilmesi sonrası, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2020/183 Esas, 2020/526 Karar sayılı hükümlünün istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı ile kesinleşmesine müteakip, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15.04.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7394 sayılı Kanun) 4, 5 ve 6 ncı maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yapılması talebi üzerine duruşma açılmadan yapılan yargılama neticesinde, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2017/349 Esas, 2020/104 Karar sayılı ek kararı ile hükümlünün, 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değişik 359/son, 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58. maddeleri uyarınca neticeten 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, esasa ilişkin olarak itiraz edilmeksizin 26.12.2023 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 19.10.2024 tarihli ve 2024/4050 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108156 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108156 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, uyarlama yargılamasından önce sanık hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, uyarlama yargılamasında takdiri indirim maddesinin uygulanmadığı gibi gerekçesinin de belirtilmediği anlaşılmakla, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2023 tarihli kararı ile tayin olunan 9 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağı hususu değerlendirilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün yer aldığı anlaşılmıştır. 3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2017/349 Esas, 2020/104 Karar sayılı kararı ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararda hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulandığı halde, uyarlama yargılamasında bu maddenin herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin dikkate alınmaması suretiyle fazla ceza tayini Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş; hükümlü hakkında kişiselleştirme nedenlerinin uygulanmamasına yönelik Mahkeme gerekçesi de dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. II. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2017/349 Esas, 2020/104 Karar sayılı ek kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hüküm fıkrasının (2) numaralı bölümünün dördüncü paragrafından sonra gelmek üzere, "Hükümlünün önceki kararda duruşmadaki tutum ve davranışı lehine indirim sebebi kabul edilerek cezasından takdiren TCK 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verildiği gözetilerek, neticeten 7 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" bölümünün eklenmesine, diğer paragrafların buna uygun olarak teselsül ettirilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.