Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/4592 E. 2025/5678 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/463 E., 2024/432 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesigereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2018/3278 Esas, 2019/3628 Karar sayılı mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli kararı yasa değişikliği nedeni ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bozma üzerine Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2022/463 Esas, 2022/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Gerekçeli karar başlığında ''2013'' şeklinde eksik yazılan suç tarihinin mahallinde ''31.07.2013'' olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.