Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/4177 E. 2025/15904 K. – Kamu Görevlisin

Konu: Kamu Görevlisinin Resmi Belgede Sahteciliği

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4177
Karar No
2025/15904
Karar Tarihi
Konu
Kamu Görevlisinin Resmi Belgede Sahteciliği

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/543 E., 2024/83 K. SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği HÜKÜMLER: Beraat, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1.Sanıklar ..., ..., ... Ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz Taleplerinin İncelenmesinde; Sanıklara yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2.Sanıklar ... Ve ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz Taleplerinin İncelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak; Sanıklar hakkında kazanılmış hak nedeniyle ceza belirlenirken 5271 sayılı Kanun'un 232 maddesinin altıncı fıkrasına aykırı şekilde, uygulanan kanun maddesi olarak 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gösterilmemesi, Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasında yer alan "Bozma öncesi..." ibaresi ile başlayan paragrafın başına "5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/4177, K. 2025/15904, T. 09.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2024-4177-e-2025-15904-k-6ae9f8b4657a