Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/3754 E. 2024/13181 K. – Kamu Kurum Ve

Konu: Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2024/3754
Karar No
2024/13181
Karar Tarihi
Konu
Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 16.04.2024 SAYISI : 2023/120 E., 2024/197 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı EK KARAR : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Katılan vekilinin 19.04.2024 tarihli temyiz talebinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16.04.2024 tarihli ek kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Temyizin kapsamına göre; Ankara 29. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.03.2024 tarihli ve 2023/120 Esas, 2024/197Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.04.2024 tarihli ek kararı ile katılan vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.04.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 29. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/3754, K. 2024/13181, T. 07.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2024-3754-e-2024-13181-k-67a6521d6876